درحال حاضر صنعت ساخت و ساز و خودرو از عمده ترین بازارهای زیست کامپوزیت ها هستند. در صورتیکه کیفیت زیست کامپوزیت ها ارتقاء یابد و در نتیجه عملکرد آنها توسعه پیدا کند، برای این محصولات باز هم فرصت های بیشتری ایجاد خواهد شد. از آنجا که صنعت ساخت و ساز؛
در صنعت خودرو الیاف بلند کتان، شاهدانه، کنف و پنبه کمتر مورد استفاده قرار می گیرند و در عوض از الیاف کوتاه بیشتر استفاده می گردد. برای استفاده از الیاف بلند در صنعت خودرو الیاف بافت نشده مذکور با رزین های پلیمری گرمانرم آغشته شده و تحت قالبگیری فشاری پرس گرم قرار می گیرند تا رزین گرمانرم ذوب گردد و؛
فرآیند تولید زیست کامپوزیت ها به روش های رایج تولید پلاستیک ها و دیگر کامپوزیت ها شباهت دارد. روش های تولید کامپوزیت ها عبارتند از: قالبگیری پرسی، چیدمان دستی، پیچش الیاف، پالتروژن، اکستروژن، قالبگیری تزریقی؛
یکی دیگر از خواص مکانیکی مواد مهندسی، چقرمگی یا مقاومت در برابر گسترش ترک می باشد. اگر انعطاف پذیری رزین بیشتر از الیاف باشد، کامپوزیت چقرمه تر خواهد بود اما اگر میزان کرنش رزین کمتر از الیاف باشد، کامپوزیت شکننده می شود و به راحتی ترک بر میدارد؛
خواص مکانیکی الیاف به هندسه الیاف (شکل و ابعاد الیاف)، جهت الیاف در ماده زمینه، آرایش الیاف و به نسبت حجمی الیاف بستگی دارد. خواص مکانیکی الیاف بر بسیاری از خواص کامپوزیت ها از جمله بر خواص مکانیکی آنها تاثیر می گذارد؛